Chapter-10- ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା

୧. ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ ଓ ଧାତୁରେ ପ୍ରତ୍ୟେୟ ଯୋଗ କରାଯାଇଛି | ନୂତନ ଶବ୍ଦ କ’ଣ ହେବ ଲେଖ|

ପ୍ରଦେଶ + ଇକ = ପ୍ରାଦେଶିକ

ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର+ଯ =ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ୟ

ବେଦ+ଇକ= ବୈଦିକ

ଜାତି+ଈୟ=ଜାତୀୟ

୨. ଭ୍ରମ ସଂଶୋଧନ କର

ଯାତାୟାତ= ଯାତାୟାତ

ସାହାସ = ସାହସ

କାର୍ଯ୍ୟ ପଲକ୍ଷେ = କାର୍ଯ୍ୟୋପଲକ୍ଷେ

ଶାସନାଧୀନ = ଶାସନାଧୀନ

୩. ବାକ୍ୟ ଗଠନ କର

ଭରସା – ହରିବାବୁ ଜଣେ ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଟନ୍ତି |

ଆସ୍ଥା – ଦୁର୍ବଲମନା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଉପରେ ଆସ୍ଥା ନଥାଏ |

ପନ୍ଥା- ଜୀବିକାର୍ଜନ ପାଇଁ ଜନସାଧାରଣ ବିଭିନ୍ନ ପନ୍ଥା ଅବଲମ୍ବନ କରୁଛନ୍ତି |

ଏକତା – ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦାସର୍ବଦା ଏକତା ଭାବ ରହିଆସୁଅଛି |

ନିରନ୍ତର – କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନିରନ୍ତର ଅଭ୍ୟାସ କଲେ ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ ମିଳିବ |

୪. “କ” ସ୍ତମ୍ଭ ସହିତ ସଂପର୍କ ଥିବା “ଖ” ସ୍ତମ୍ଭର ଶବ୍ଦ ସମୂହ ଯୋଗ କର |

“କ” ସ୍ତମ୍ଭ “ଖ”ସ୍ତମ୍ଭ

କୁମାରିକା ହିମାଳୟ

ଭାଷାର ଏକତା ମାନବ ପ୍ରାଣର ମିଳନ

ସଂସ୍କୃତ ଭାଷା ସୁନ୍ଦର ସୁଦୃଢ କେଶ

ଇଂରେଜୀ ଭାଷା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟଭାଷା

ଏକ ଭାଷା ପ୍ରଚଳନ ଜାତୀୟତାଭାବ ଜାଗ୍ରତ

୫. ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନ ପୂରଣ କର |

କ) କେତେ ପ୍ରଦେଶ, ପ୍ରତି ପ୍ରଦେଶରେ ପୁଣି କେତେ ବ୍ୟବହାରଗତ ପାର୍ଥକ୍ୟ |

ଖ) ଆର୍ଯ୍ୟଋଷିମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଭାବ, ଏବଂ ତେଣୁ ଭାଷାର ଏକତା ମାନବ ପ୍ରାଣର ମିଳନ ପକ୍ଷେ ଏକମାତ୍ର ପନ୍ଥା |

ଗ) ଭାବ ଓ ସଭ୍ୟତାର ମୂଳରେ ରହିଛି ଭାଷା |

ଘ) ସଭ୍ୟତା ଏକ ନହୋଇ ଅନ୍ୟଥା ହୋଇନପାରେ |

ଙ) ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଜ୍ୟଭାଷା ଇଂରାଜୀ ଅଟେ |

କ୍ଷୁଦ୍ର ଉତ୍ତରମୂଳକ :

୬. ଆଜି ସମସ୍ତେ କେଉଁଥି ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ?

ଉ : ଆଜି ସମସ୍ତେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟତା ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ଅଟନ୍ତି |

୭. ଜାତୀୟ ସମସ୍ୟା ଭାରତରେ ଆଜି କାହିଁକି ଗୁରୁତର?

ଉ: ଭାରତରେ ଅଛି ଅନେକ ପ୍ରଦେଶ, ପ୍ରତି ପ୍ରଦେଶରେ ରହିଛି ବ୍ୟବହାର ଗତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଓ ସେଥିରେ ପୁଣି ଅସଂଖ୍ୟ ଧରଣର ଶ୍ରେୟ ସ୍ଵାର୍ଥର ବିବାଦ | ତେଣୁ ଭାରତରେ ଆଦିଜାତୀୟ ସମସ୍ୟା ଗୁରୁତର ଅଟେ |

୮. ଆର୍ଯ୍ୟଋଷିମାନେ କ’ଣ ଭାବିଥିଲେ ?

ଉ : ଆର୍ଯ୍ୟ ଋଷିମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଭାବ ଏବଂ ଭାଷାର ଏକତା ମାନବ ପ୍ରାଣର ମିଳନ ପକ୍ଷେ ଏକମାତ୍ର ପନ୍ଥା |

୯. ପ୍ରାଦେଶିକ ଏକତା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରୁନାହିଁ କାହିଁକି ?

ଉ : କାର୍ଯ୍ୟୋପଲକ୍ଷେ ହେଉ ବା ଘଟଣା ସୂତ୍ରରେ ହେଉଯେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ବସବାସ କରେ ସେଠିକାର ସାହିତ୍ୟ, ସଭ୍ୟତା, ଭାଷା ଆଦିକୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବିବାକୁ ମଣିଷକୁ କୁଣ୍ଠା ପ୍ରକାଶ କରୁଛି | ତେଣୁ ପ୍ରାଦେଶିକ ଏକତା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରୁନାହିଁ |

୧୦. ଭାବର ଏକତା କିପରି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇପାରିବ ?

ଉ : ଭାଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଭାବର ଏକତା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇପାରିବ |

୧୧. ଭାବ ଓ ସଭ୍ୟତାର ମୂଳରେ କ’ଣ ରହିଛି ?

ଉ : ଭାବ ଓ ସଭ୍ୟତାର ମୂଳରେ ଭାଷା ରହିଛି |

୧୨. ଭାରତର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ପୂର୍ବର ସେହି ଅବିମିଶ୍ରଣ ନାହିଁ କାହିଁକି ?

ଉ : ଆଜିକାଲି ଭାରତର ଏକ ପ୍ରଦେଶରେ ନାନା ପ୍ରକାର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି | କ୍ରମେ ଆଉ ନୂତନ ସଂପ୍ରଦାୟ ଓ ସମାଜର ଲୋକ ମିଶୁଛନ୍ତି | ତେଣୁ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ପୂର୍ବର ଅବିମିଶ୍ରଣ ନାହିଁ |

୧୩. ନାନାବିଧ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେଲେ କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ ?

ଉ : ନାନାବିଧ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେଲେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସେହି ଦେଶ ଭାଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ |

ସପ୍ରସଙ୍ଗ ସରଳାର୍ଥ :

୧୪. ଆର୍ଯ୍ୟ ଋଷିମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଭାବ ଏବଂ ତେଣୁ ଭାଷାର ଏକତା ମାନବ ପ୍ରାଣର ମିଳନ ପକ୍ଷେ ଏକମାତ୍ର ପନ୍ଥା |

ଉ : “ଆର୍ଯ୍ୟ ଋଷିମାନେ ..........................................ଏକମାତ୍ର ପନ୍ଥା |”

ଶଂସିତ ଗଦ୍ୟାଂଶଟି ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଲିଖିତ “ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା” ପ୍ରବନ୍ଧରୁ ଆନୀତ | ଏଠାରେ ପ୍ରାବନ୍ଧିକ ଆର୍ଯ୍ୟଋଷିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାବ ଓ ଭାଷା କିପରି ଜାତୀୟତା ମନୋଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ସେ ସଂପର୍କରେ ଆଲୋକପାତ କରିଛନ୍ତି |

ମୂଳ ଆର୍ଯ୍ୟସଭ୍ୟତା ଭାରତର ମେରୁଦଣ୍ଡ ସଦୃଶ ଥିଲା | ସେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଭାବ ବିନିମୟ କରିପାରୁଥିଲେ ଭାଷା ମାଧ୍ୟମରେ | ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଭାଷା ଥିଲା | ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଏକ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ରହିପାରୁଥିଲେ | ମଣିଷ ଗଠନ ଅଲଗା ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ତା’ର ଆଚାର ବ୍ୟବହାର ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଜଳବାୟୁରେ ସେମାନେ ଚଳପ୍ରଚଳ କରିପାରନ୍ତି | କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏକତ୍ର ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି ଭାବରେ, ଚିନ୍ତାରେ, ସ୍ଥୂଳତଃ ସଭ୍ୟତାରେ | ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଭାଷା ବାନ୍ଧି ରଖିଥାଏ | ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଜାତୀୟତା ଭାବ ଉଦ୍ରେକ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ | ଭାଷାକୁ ବାଦ୍ ଦେଇ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଚିହ୍ନିବା ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା|

ବାସ୍ତବିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଭାବ ଓ ଭାଷାର ମହତ୍ତ୍ଵ ଅତି ମାର୍ମିକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଏଠାରେ କରାଯାଇଛି।

୧୫. “ଭାଷାର ଏକତା ଥିଲେ ଭାବର ଏକତା ସୁନିଶ୍ଚିତ |”

ଉ : “ଭାଷାର ....................................ସୁନିଶ୍ଚିତ |”

ଆଲୋଚ୍ୟ ଗଦ୍ୟାଂଶଟି ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଲିଖିତ “ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା” ପ୍ରବନ୍ଧରୁ ଆସିଅଛି | ଏଠାରେ ଲେଖକ ଭାଷା ଓ ଭାବ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି |

ଭାବ ଓ ସଭ୍ୟତା ମୂଳରେ ଭାଷା | ଗୋଟିଏ ଭାଷା ହିଁ ଦେଶର ସମସ୍ତ ଜନତାକୁ ଏକତା ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିପାରିବ | ସଭ୍ୟତା ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ଦେଖାଦେବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ସେଠାକାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାତୀୟତା ଭାବ ଅଭାବ ହେବ ନାହିଁ | ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ନାନା ଜାତିର ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି | ଇଂରେଜ, ଜର୍ମାନ, ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜ ସବୁ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି | ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଦେଶର ଆଇନ କାନୁନ ନୀତିନିୟମ ଅଲଗା ଅଟେ | କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କୁ ଇଂରେଜୀ ଭାଷାକୁ ଶିଖିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଅଟେ | ଇଂଜେକୀ ଭାଷା ଗ୍ରହଣ ନ କରିବା ଯାଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟ ପ୍ରଜା ଅଧିକାର ଦିଏ ନାହିଁ | ତେଣୁ ସେଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଜାତୀୟତା ଭାବଧାରା ସଦାସର୍ବଦା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି |

ଉକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନାଟି ବେଶ୍ ହୃଦୟଗ୍ରାହୀ ହୋଇଛି |

୧୬. “ଏହି ନାନାବିଧ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେଲେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସେହି ଦେଶଭାଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ |”

ଉ : “ଏହି ନାନାବିଧ ............................................................. ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ |”

ପ୍ରୋକ୍ତ ଗଦ୍ୟାଂଶଟି ପ୍ରାବନ୍ଧିକ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଲିଖିତ “ ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା” ପ୍ରବନ୍ଧରୁ ଆସିଅଛି | ଭାଷା କିପରି ଗୋଟିଏ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତାଭାବ ସଞ୍ଚାର କରିପାରେ ସେ ବିଷୟରେ ଲେଖକ ମହାଶୟ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି |

ସାଂପ୍ରତିକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଭାରତରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଦେଶରେ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ଲୋକ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି | ଧୀରେଧୀରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ନୂତନ ସଂପ୍ରଦାୟର ଲୋକ ଆସି ମିଶୁଛନ୍ତି | କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଅତୀତର ବିଶୁଦ୍ଧତା ଆଉ ନାହିଁ | ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ଭାବ ତଥ ଜାତୀୟତାଭାବ ଧାରା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ଭାଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଶ୍ରେୟସ୍କର | ଏକ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କଲେ ସେମାନଙ୍କର ଭାବନା, ଚେତନାରେ ସମାନତା ଆସିବ | ସେ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥା, ପରମ୍ପରା, ସଂସ୍କୃତି ଆଦିକୁ ସେମାନେ ନିଜର କରିନେବେ | ସେ ରାଜ୍ୟ ଓ ତାହାର ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖାଦେବ | ସର୍ବୋପରି ଏକ ଭାଷା ପ୍ରଚଳିତ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଏକ ଶାସନାଧୀନରେ ଆସିଲେ ଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହଜରେ ପୂରଣ ହୋଇପାରିବ |

ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାର ଭାଷା ହିଁ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟର ଲୋକକ ମଧ୍ୟରେ ଜାତୀୟତା ମନୋଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରି ଏକତା ରଜ୍ଜୁରେ ବାନ୍ଧିପାରିବ | ଏହାହିଁ ଏହାର ସାରମର୍ମ |

ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ତରମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର :

୧୭. ଜାତୀୟ ଭାବ ନିରନ୍ତର ଜାଗ୍ରତ ରହିବା ପାଇଁ ଲେଖକଙ୍କ ଉଦାହରଣମୂଳକ ପରାମର୍ଶ ପଠିତ ପ୍ରବନ୍ଧରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କର |

ଉ : ପଣ୍ଡିତ ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ବାସ ଜଣେ ଅନନ୍ୟ ସାରସ୍ଵତ ସ୍ରଷ୍ଟା | ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ସାରସ୍ଵତ କାନନକୁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ଅନସ୍ଵୀକାର୍ଯ୍ୟ | ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ କୃତିଗୁଡ଼ିକ ହେଲା- ବନ୍ଦୀର ଆତ୍ମକଥା, କାରା କବିତା, ଗୋମାହାତ୍ମ୍ୟ, ନଚିକେତା, ଧର୍ମପଦ ଇତ୍ୟାଦି |”ସମାଜ” ସମ୍ବାଦପତ୍ରର ଥିଲେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ “ସତ୍ୟବାଦୀ” ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକାର ସେ ଥିଲେ ପ୍ରକାଶକ | ଆଲୋଚ୍ୟ “ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା” ପ୍ରବନ୍ଧଟି ପ୍ରାବନ୍ଧିକଙ୍କ ସତ୍ୟବାଦୀ ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକାର ୧୨ ଭାଗ, ୧୯୧୫ ଜୁନ୍‌ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା | ଏଠାରେ ଲେଖକ ଭାରତୀୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାତୀୟତା ଭାବ ସଞ୍ଚାର ପାଇଁ ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦେଇଛନ୍ତି |

ଭାରତର ମୂଳ ସଭ୍ୟତା ହେଲା ଆର୍ଯ୍ୟ ସଭ୍ୟତା | ଆର୍ଯ୍ୟ ଋଷିମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଭାବ ଏବଂ ଭାଷା | ତେଣୁ ଭାଷାର ଏକତା ମାନବ ପ୍ରାଣର ମିଳନ ପକ୍ଷେ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ଥିଲା | ମଣିଷର ଶାରୀରିକ ଗଠନ, ଚାଲିଚଳଣି ଓ ବସତି ସ୍ଥାପନରେ ଭିନ୍ନତା ହୋଇପାରେ | ତେବେ ତା’ର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂପର୍କ କେଉଁଠାରେ ? ଭାବରେ ଚିନ୍ତାରେ ସ୍ଥୂଳତଃ ସଭ୍ୟତାରେ | ଭାରତରେ ଆର୍ଯ୍ୟ ଉପନିବେଶ ବଢ଼ି ଚାଲିଲା | ଧୀରେଧୀରେ ସୁରସେନ ବା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଆର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ମଧ ଆର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭେଦ ଦେଖାଗଲା | ପ୍ରବେଶିକ ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ବଢ଼ିଲା, କିନ୍ତୁ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷା ଓ ବୈଦିକ ଭାବ ଏ ଅନେକ ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ସୁଦୃଢ ଏକତା ରଖିପାରିଲା ଏବଂ ଯେଉଁ ଏକତାଭାବ ହିଁ ଆଜିଯାଏଁ ରହିଆସିଛି | ଦ୍ରାବିଡ଼ ସହିତ ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ହେଲା| ସେମାନେ କ୍ରମେ ଆର୍ଯ୍ୟଭାଷା, ଆର୍ଯ୍ୟଭାବ ଏବଂ ସର୍ବୋପରି ଆର୍ଯ୍ୟ ସଭ୍ୟତା ଗ୍ରହଣ କଲେ | ଫଳସ୍ଵରୂପ ଦ୍ରାବିଡ଼ ଆର୍ଯ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣରେ ମିଶିଗଲେ |

ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଆଧୁନିକ ସଭ୍ୟରାଷ୍ଟ୍ର ଏହି ନୀତି ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି | ଆମେରିକାର ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି | ସେଠାରେ ଇଂରେଜ, ଜର୍ମାନ, ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜ ସବୁଜାତିର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି | ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଦେଶର ଆଇନ କାନୁନ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅଟେ | କିନ୍ତୁ ସେ ସମସ୍ତେ ଇଂରେଜୀ ଭାଷାକୁ ରାଜ୍ୟର ଭାଷା ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିଅଛନ୍ତି | ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ଗ୍ରହଣ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ପ୍ରଦେଶର ନାଗରିକତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ | ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ଏକପ୍ରକାର ଭାଷା ପ୍ରଚଳିତ ହେବାରୁ ପ୍ରାଦେଶିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନାନା ପ୍ରଭେଦ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ଏକ ଜାତୀୟଭାବ ସବାସର୍ବଦା ସୃଷ୍ଟି କରିଅଛି | ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନାହିଁ|

ଏକ ଭାଷା ପେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତାସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାତୀୟତାରେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରିପାରିବ ଏଥିରେ କୌଣସି ଦ୍ଵିମତ ହେବାର ନାହିଁ |

୧୮. ପ୍ରାଦେଶିକ ସମସ୍ୟା କିପରି ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟତା ସୃଷ୍ଟି ହେବାରେ ବାଧକ, ପ୍ରବନ୍ଧକୁ ଆଧାର କରି ଲେଖ |

ଉ- ପଣ୍ଡିତ ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଜଗତରେ ଜଣେ ପ୍ରତିଭାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଟନ୍ତି | ଓଡ଼ିଶାର ସମାଜ, ସଂସ୍କୃତି, ଭାଷା, ସାହିତ୍ୟ, ରାଜନୀତି, ଶିକ୍ଷା ଓ ଜାତୀୟ ଜୀବନକୁ ନେଇ ସେ ଅନେକ ପ୍ରବନ୍ଧ ରଚନା କରିଛନ୍ତି | ଶାଶ୍ଵତ ତଥା ଚିରନ୍ତନ ମୂଲ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା ଅନେକ କବିତାର ସ୍ରଷ୍ଟା ଅଟନ୍ତି | ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ କୃତିଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ବନ୍ଦୀର ଆତ୍ମକଥା, କାରାକବିତା, ଧର୍ମପଦ, ଅବକାଶଚିନ୍ତା ଇତ୍ୟାଦି | ଏହାବ୍ୟତୀତ “ସମାଜ” ସମ୍ବାଦପତ୍ର ଓ “ସତ୍ୟବାଦୀ” ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତିକାର ସେ ଥିଲେ ସ୍ରଷ୍ଟା | ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ସମାଜକୁ ନୂତନ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶନ ଦେଉଥିଲେ | ଭାରତରେ ଭାଷା ସମସ୍ୟା ଜାତୀୟତାଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ଅନ୍ତରାୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି ତାହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ ପ୍ରାଞ୍ଜଳ ଭାବରେ ଏଠାରେ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି |

ଭାବର ବାହକ ହେଲା ଭାଷା | ଏହି ଭାଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ବୁଝିପାରେ ତଥା ଜାଣିପାରେ ଏବଂ ସର୍ବୋପରି ଏକ ଭାଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଏକତା ଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ | ଆମ ଦେଶ ଭାରତ ହେଉଛି ଏକ ବିଚିତ୍ର ଦେଶ | ଏ ଦେଶରେ

ଅନେକ ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି | ଏହି ଅନେକ ଭାଷା ହିଁ ଆମ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ଭାବ ସୃଷ୍ଟିକରି ଜାତୀୟତା ଭାବଧାରାକୁ ନଷ୍ଟକରେ |

ଭାରତରେ ଅନେକ ପ୍ରଦେଶ ରହିଛି | ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାଦେଶିକ ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ବସିଲାଣି ତେଣୁ ଭାରତ ମହାଜାତୀୟତା ଆଡ଼କୁ ଯିବା କହିଲେ ଠିକ୍ ହେବ ନାହିଁ | ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟରେ ଶହ ଶହ ପ୍ରକାର ନୂତନ ସ୍ଵାର୍ଥ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ହେବାରେ ଲାଗିଛି | ଗମନାଗମନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗର ଉନ୍ନତି ଘଟିଛି | ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏକ ଜାତୀୟ ଲୋକ ଆଉ ନାହାନ୍ତି | ଏଠାରେ ନାନା ବର୍ଣ୍ଣ, ଧର୍ମ ଓ ସମାଜର ଜନସାଧାରଣ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି | ସେମାନେ ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଭାଷା, ଭାବନା, ଚାଲିଚଳଣି ଓ ରୀତିନୀତିକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଜାବୋଡ଼ି ଆସୁଛନ୍ତି | ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନାହାନ୍ତି | ଯାହାଫଳରେ ଜାତୀୟତାଭାବ ପରିସ୍ଫୁଟନ କରିବାରେ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଦେଉଛି | କର୍ମସଂସ୍ଥାନ ପାଇଁ ହେଉ ବା ପରିସ୍ଥିତି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହେଉ ଯେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ବାସକରେ ସେ ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ସଭ୍ୟତା, ସାହିତ୍ୟ ଆଦିକୁ ନିଜର କରିବାକୁ ଦ୍ଵିଧା ପ୍ରକାଶ କରୁଛି | ତେଣୁ ଏଠାରେ ଏକତା ଭାବ ରହୁନାହିଁ ତେଣୁ ଜାତୀୟତା ଭାବ ତ ଦୂରର କଥା |

ପ୍ରାଦେଶିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ଭାରତର ଜାତୀୟତାକୁ ପରାହତ କରିଛି | ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ମନୋଭାବ ହିଁ ଜାତୀୟତାଭାବକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେଉଛି | ସାଂପ୍ରତିକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଭାରତରେ ଏକ ଏକ ପ୍ରଦେଶରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି | ଧୀରେଧୀରେ ସେଠାରେ ଆଉ ନୂତନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଓ ସମାଜର ଲୋକେ ମିଶୁଛନ୍ତି | କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଅତୀତର ବିଶୁଦ୍ଧତା ନାହିଁ | ତେଣୁ ସେମାନେ ଏକବୋଲି ଭାବି ପାରୁନାହାନ୍ତି | ଅନେକ ପ୍ରକାର ସମସ୍ୟାରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି | ଜାତୀୟତା ଭାବ ସୃଷ୍ଟି ଆଜି ସୁଦୂର ପରାହତ ମନେ କରାଯାଉଛି, ଏଥିରେ ଦ୍ଵିରୁକ୍ତି ନାହିଁ |

Bhasa O Jatiyata (ଭାଷା ଓ ଜାତୀୟତା) Class 9 odia - Chapter-10- Question and Answer

RATINGS

Out of 1 ratings.

Other Chapters

Suggested